Dušan Marković je rođen 15.05.1978. godine u Požarevcu. Po zvanju je diplomirani pravnik upravnog prava. Osnovnu školu je zavšio u varošici Aleksandrovac , gimnaziju u Požarevcu a pravni fakultet u Kragujevcu. Tokom života radio je razne poslove učeći i upoznajući ljude: fizički radnik, konobar, barmen, na stovarištu pića, trgovac, u kladionici, službenik u opštinskoj upravi, profesionalni upravnik zgrada, lični asistent, u firmi za održavanje zelenila, na postavljanju optičkih kablova…
To bogato životno iskustvo uz veliku ljubav prema umetnosti, koja je kod njega oduvek postojala, umnogome je doprinelo njegovom pisanju proze i poezije. Najveće bogatstvo koje čovek može da stekne je priča koja se nastavlja, to je ono što on pokušava da pretoči u svoje reči i stihove.
Ovaj rukopis za koji je dobio pohvalu na Drinskim književnim susretima u kategoriji za prvu knjigu je početak koji opisuje sve što će se dešavati u njegovim narednim knjigama. Kao u životu i u priči sve se nastavlja do svog, nekog, konačnog cilja. Čovek kroz šumu života pravi svoj put. Privrženost i istrajnost su nephodni da se put dovede do kraja, a kraj je nedokučiv jer „putevi uvek vode nekuda, do nečega ili nekoga“.
