Hadži Nebojša Krnojelac rođen je 24. februara 1955. godine u obližnjem selu Kamen, kod Čajniča. Roditelji, otac Miloš i majka Anđelka, prije njegovog rođenja dobili su kćeri Ranku i Radu. Rada je tragično stradala iste godine kada je on rođen. Nakon toga dobili su i kćer Slobodanku.
Prve korake načinio je u zaseoku Orlovice, a kada je navršio tri godine, otac Miloš kupuje kuću u gradu. Osnovnu školu i bravarski zanat završava u Čajniču. Peti stepen složenosti poslova stiče u Vogošći, a specijalizaciju za oštrača reznog alata u finalnoj i primarnoj preradi drveta završava u Sarajevu.
Od 1976. do 1992. godine radio je u fabrici za preradu drveta „Stakorina“. Vozački ispit položio je 1974. godine. Više puta je proglašavan za najboljeg mladog radnika, a učestvovao je i na pet radnih akcija, gdje je kao brigadir stekao ordenje, pohvale i nagrade.
Služio je vojni rok u JNA od 1974. do 1975. godine, odakle se vratio kao majstor za naoružanje. Godine 2005. zapošljava se u Domu kulture kao kino-operater, gdje radi do odlaska u penziju 2012. godine.
Aktivno se uključuje u rad Srpske pravoslavne crkve, najprije kao član Crkvenog odbora, a potom kao crkveni služitelj i hramovni tutor. Učestvovao je u osnivanju Planinarskog i Ekološkog društva.
Hodočasnik je i poklonik Hristovog groba, Svete Gore, kao i brojnih crkava i manastira. Smisao za poeziju pokazuje još od osnovne škole. Do sada je objavio tri zbirke pjesama. Prva, Hadžijin vjenac, posvećena je njegovim hodočasničkim i pokloničkim putovanjima. Druga zbirka, Zasjeda, rodoljubivog je i zavičajnog karaktera, dok treća, Čičine zavrzlame, opjevava šaljive, ljubavne i vesele događaje iz Čajniča. Sve pjesme pisane su u strogoj rimi i zasnovane na istinitim događajima.
Njegov roman-prvenac Poslednji nasljednik autobiografskog je karaktera i takođe zasnovan na istinitim događajima. Ako Bog da zdravlja, Hadžija i u osmoj deceniji života nastavlja sa planinarenjima i hodočašćima, kao i sa pisanjem poezije i proze.
Izdvojeno
