Radovan Vlahović, Novo Miloševo, R Srbija

Radovan Vlahović je rođen 21. marta 1958. godine u Novom Bečeju. Školovao se u Novom Miloševu, Novom Bečeju i Kikindi. Studirao je Jugoslovensku i svetsku književnost u Novom Sadu. Objavio je preko 40 knjiga. Piše romane, kratke priče, pesme, eseje. Prevođen je na engleski, nemački, ruski, mađarski, makedonski, slovački i slovenački jezik. Dobitnik je više nagrada za književni rad i kulturni pregelaštvo. Član je Društva književnika Vojvodine, Udruženja književnika Srbije, Exil-PEN centra, sekcije zemalja nemačkog govornog područja, i Matice srpske. Osnivač je i direktor prvog privatnog kulturnog centra u Srbiji – Banatskog kulturnog centra. Kao urednik izdavačke delatnosti ovog centra potpisao je preko 300 naslova. 1975. objavljuje prvu priču. Od 1980. godine objavljuje po književnim časopisama. Od 1983. do 1986. na Fruškoj Gori u Krušedol selu živi svoju primenjenu filozofiju življenja koju još naziva „eksperimentalnim egzistencijalizmom”. 1984. snima film „Kad progovori paor iz tebe” u režiji Vladimira Perovića. 1985. osniva prvo privatno Jugoslovensko pozorište u prirodi. Iste godine snima ciklus kratkih filmova pod nazivom „Balada o belom konju” sa Ilić Petra Mihajlom, a sa mr Petrom Ljubojevim snima film o „Dopisnom pozorištu“ koji je 1986. u Monte Karlu dobio prvu nagradu u svetu u seriji kratkih televizijskih filmova. 1986. u Novom Miloševu osniva privatno „Kulturno dvorište“ koje će vremenom prerasti u Banatski kulturni centar. 1986. osniva „Romano teatar”, drugo romsko pozorište u Jugoslaviji i prvo u Vojvodini, koje iste godine izvodi premijeru drame „Kulaj” autora Radovana Vlahovića. 1988. osniva „Književnu omladinu opštine Novi Bečej”, pokreće omladinski časopis „Omladinski mozaik”, 1988. osniva sa Romima iz „Garavog sokaka” Miroslava Antića iz Mokrina pozorišnu trupu koja i danas postoji pod nazivom „Urma”. Iste, 1988. godine, objavljuje knjigu. 1989. osniva „Novi Zenit” i organizuje prvu žensku novozenitističku likovnu koloniju. 1990. osniva književni časopis pod nazivom „Barbarogenije”. 1991. osniva časopis za književnost i umetnost „Srpski književni magazin” i pokreće izdavačku delatnost „Novog Zenita”. 1995. osniva omladinski časopis za književnost pod nazivom „Tumbe”. Od 1995. do 2000. povremeno organizuje književne večeri, pozorišne predstave i likovne izložbe. 1996. bio član upravnog odbora Akedemije umetnosti u Beogradu. 2000. osniva i finansira kulturnu manifestaciju „Dani Teodora Pavlovića” koja i danas živi. 2004. Pozorišni muzej Vojvodine pokreće Redakciju za istoriju pozorišnog života Roma Vojvodine od praistorije do danas čiji je Vlahović rukovodilac. 2006. osniva „Banatski kulturni centar” u Novom Miloševu, prvi privatni kulturni centar u državi. 2008. za roman „Evo čoveka” dobija nagradu „Najbolje iz Banata”. Iste godine osniva i književnu manifestaciju „Proleće Sime Cucića”. 2009. dobija od Matice srpske „Zahvalnicu za saradnju, pomoć i podršku u ostvarivanju naučnih, književnih i kulturnih programa Matice srpske”. 2009. dobija specijalno priznanje za ambasadora kulture Banata u okviru projekta Evropske unije „Euro Banat – kulturni identitet”. 2010. godine osniva prvi „Evropski fejsbuk pesnički festival” u okviru kog učestvuje 350 pesnika iz 20 zemalja sveta. Iste godine dobija Nagradu „Teodor Pavlović” za književni rad i kulturno pregalaštvo. 2011. godine pokreće manifestaciju „Sija knjiga majke Angeline“ koja se održava u Sečnju i Krušedolu. 2012. godine kao direktor i osnivač Banatskog kulturnog centra prima „Zlatnu medalju Simo Matavulj” Udruženja književnika Srbije kojom je rad ovog centra, pod njegovim rukovodstvom, nagrađen. 2013. godine dobija „Zlatnu značku“ Kulturno prosvetne zajednice Srbije za dugogodišnji doprinos razvijanju kulturnih delatnosti. 2016. godine dobija Svetosavsku povelju Opštine Novi Bečej. 2016. godine Radio-televizija Vojvodine snima i emituje dokumentarni film o Radovanu Vlahoviću pod nazivom Jedan čovek u režiji Svetlane Miljanić. 2016. godine osniva Pesničku republiku za koju piše Ustav, a 2017. ustanovljava književnu nagradu Gramata Pesničke republike. Za svoj humanitarni rad, nesebičnu pomoć i podršku Srpskoj pravoslavnoj crkvi dobio je pet gramata od četiri vladike: zahumsko-hercegovačkog Atanasija, žičkog (tada banatskog) Hrizostoma, sremskog Vasilija i banatskog Nikanora. Živi i radi u Novom Miloševu.

Objavljene knjige

Romani: „Evo čoveka“ „Samaroplavetnilo“ „Varvarogenije“ „Bapa“ „1934.“ Pesme: „Knjiga pastira“ „Moj Gospode“ „Moj Gospode“ (dopunjeno izdanje) „Večernji akt u devojačkoj sobi Lenke Dunđerski“ „Moj san je stvarnost“ „Bolesnička soba broj 3“ „Večernji akt u devojačkoj sobi Lenke Dunđerski“ (drugo dopunjeno i izmenjeno izdanje sa DVD-om) „Miloševački bećarac“ „Bdenje nad smislom“ Priče: „Nenajavljeno kao smrt: Facebook beleške I“ „Džems Bond u kratkim pantalonama: Facebook beleške II“ „Ode vek: Facebook beleške III“ „Fridrih Niče i Silvija Plat u muško=ženskom frizerskom salonu: Facebook beleške IV“ „Ljubavne i OK priče“ „Tri ljubavne priče“ „Banatske pripovetke“

Prevodi: „Uram“, „Moj Gospode“ na mađarskom „Mein Herr“, „Moj Gospode“ na nemačkom „Unangekündigt wie der Tod : Facebook Notizen I“, „Nenajavljeno kao smrt : Facebook beleške I“ na nemačkom „A pásztor könyve / Knjiga pastira“, prevod na mađarski „My House Is at the End of the Village / Moja kuća na kraj sela“, prevod na engleski „Ko me pokličeš iz večnosti“, prevod na slovenački „Ljubezenske in OK zgodbe“, prevod knjige „Ljubavne i OK priče“ na slovenački „Meždu mnoю i toboю, Gospodi!“, prevod na ruski „Nenajavljeno kot smrt“, prevod knjige „Nenajavljeno kao smrt“ na slovenački „Večerni akt v dekliški sobi Lenke Dunđerski“, prevod knjige „Večernji akt u devojačkoj sobi Lenke Dunđerski“ na slovenački jezik „Ljubovni i OK prikazni“, prevod knjige „Ljubavne i OK priče“ na makedonski „Nenajaveno kako smrt“, prevod knjige „Nenajavljeno kao smrt“ na makedonski „Bapa“, prevod knjige „Bapa“ na slovački „Der abendliche Akt im Mädchenzimmer der Lenka Dunđerski“, prevod knjige „Večernji akt u devojačkoj sobi Lenke Dunđerski“ na nemački jezik „Unannounced like Death“, prevod knjige „Nenajavljeno kao smrt“ na engleski „Bapa“, prevod knjige „Bapa“ na mađarski

Kritike: „O zavičajnim piscima i slikarima“ „O piscima i slikarima“ „Iz prve ruke: Glasna razmišljanja o knjigama“ „Iz prve ruke: Glasna razmišljanja o knjigama: Knjiga II“ „Iz prve ruke: Glasna razmišljanja o knjigama: Knjiga III“ Radovan Vlahović u književnoj kritici: Dr Predrag Jašović, „Veritas banatske ravnice: Radovan Vlahović u književnoj kritici“ Marija Tanackov: Varvarogenije među nama: Neki aspekti intertekstualnih okvira „Varvarogenija” Radovana Vlahovića

https://vlahovicradovan.blogspot.com/sear…/label/FOTOGRAFIJE

VEKNA CRNOG HLEBA, JA, TI I BEGUNCI IZ ZATVORA

Ratni veterani pekari su pobegli iz zatvora Na prepad osvojiše prazan mlin drvene naćve i zemljanu peć Tu noć zamirisao je hleb koji leči sve bolesti Narod je bio veseo

Ja sam pobegao na srednji breg od buke i sveta Pod zidanu jegrčku prostro sam ćilim i primio te, draga moja kraj sebe Sanjam te često govorila si A ja sam gledao Na gornjem bregu stajala je kao prst u nebo poetizujući mi pogled stara crkva

Bila si umorna i bolela te je glava Predložio sam da legneš u drvena kola kraj crnog psa koji crnim hlebom leči glavobolju

Kad si se oporavila i ustala u rukama si držala ogromu veknu od crnog hleba U tamnom danu naga i sveža krenula si u šetnju između zelenih solitera

Sutadan smo se pekarskim kamionom vozili, draga moja ja i ti od kafane do kafane od crkve do crkve od groblja do groblja Sve dok se vekna u tvome naručju nije sasvim skamenila

“SIROTINJSKI KREDENAC”

Kad se sastave hladnoća decembarska magla sirotinjski kredenac Vujice Rešina Tucića i svetla budućnost koju su nam drugovi projektovali kao sadašnjost Vidim trezni smo sluđeni tako da nam beda i svakodnevna umiranja ljudi izgledaju kao sporedna stvar dok jurimo da ispunimo svoje ropske dužnosti prema državi koju su krvlju i znojem naši dedovi stvarali a fukara je danas opako šćerdava

SVET

Mesto ti je TU kažem sebi a TU se ne osećaš dobro

Promeneš mesto kad TAMO opet isto loše da gore ne biti

VRATIŠ se i ćutiš kao riba na suvom daviš se i ćutiš

To je TVOJ svet kažem lep i nakazan da bolji ne može biti

Nije TI nije dobro A TI opet mahnito veruješ u suprotno