Slobodan Čurović, Uskok, sin Milivojev i Šujkin, rođen je 26.5.1964. god. u Bijelom Polju. Odrasatao u Pavinom polju, u divnoj Vraneškoj dolini. Diplomirao na Filološkom fakultetu u Beogradu (odsjek za jugoslovenske književnosti i opštu književnost. Magistrirao na Ekonomskom fakultetu u Podgorici. Dugogodišnji profesor srbskog jezika i lijepe književnosti u Ekonomskoj školi «Mirko Vešović“ i jedini profesor Podgorici koji je odbio da predaje maternji jezik.
Književnik i književni kritičar, autor i priređivač 85 knjiga.
Otac tri sina: Milivoja, Vladana i Tadije.
Za pet godina, kada je počelo da se osipa složno porodično gnijezdo izgubio milu sestru Vojku, neprežaljenu braću Dragana i Mikija i Boga moli da još gleda oči, jedine mu sestre Ljubinke.
Polako se sprema za konačni put.
NAGRADE
Za svoj književni rad dobio od Udruženja književnika Crne Gore, prestižnu nagradu „Marko Miljanov“,2004.god. za roman „Obični životi“, „Vidovdansku povelju“ 2015. za knjigu „Pravoslavni srpski kalendar“. Prvu nagradu za najbolju kratku priču profesora sa prostora bivše Jugoslavije časopisa „Ogledalo“ iz Beograda. Poezija mu je prevođena na ruski i bugarski jezik. Zastupljen u nekoliko Antologija poezije i aforizama . Član je Udruženja književnika Crne Gore.
Tvorac umjetničkog projekta „Ars fluid“ i predsjednik, Književnog kluba „Marko Miljanov“ i Uskočko guslarsko-pjesničkog društva „Petar Kršikapa“.
Povjerenik Udruženja „Ćirilica-Dobrica Erić“ za Podgoricu.
Od nekadašnjih učenika predlagan dva puta za nagradu „Oktoih“, ali dukljani ne dadoše.
Član je SMANU- Srpske međunarodne akademije nauka i umjetnosti sa sjedištem u Parizu, čiji je član i Petar Handke.
Najviše progonjen i izdan od lažnih Srba, komunista kojima često pjeva na uvce, da ih podsjeti:
„Partizan sam tim se dičim
pa ću Srbstvo da raspičim.“
