Zorica Tijanić

Biografija:

Zorica Tijanić, (1971), književnica i novinarka, studirala je prava i filozofiju. Zbog građanskog rata u Jugoslaviji prekida studije u Splitu, i seli se u Herceg Novi, gde provodi punih šest godina. Sa porodicom napušta Boku Kotorsku odakle se seli u Kragujevac, potom u Beograd, gde i danas živi. Školovala se u Beogradu. Završila je Pedagošku akademiju, diplomirala na Učiteljskom fakultetu na master akademskim studijama iz oblasti pedagoških nauka. Osnivač je i glavni urednik regionalnog časopisa za umetnost i kulturu Zvezdani Kolodvor od 2015. godine, a časopis Horizont – Moć saznanja iz Zemuna je uređivala od 2018 do 2022. godine. Piše poeziju, prozu, eseje, književne prikaze, putopise.

Još od srednjoškolskih dana je bila zapažena i nagrađivana za pisanje poezije, eseja i književnih kritika. Pohađala je školu kreativnog pisanja u Zagrebu. Putopisi su joj objavljivani u Dnevnom listu „Danas“, i na drugim književnim portalima. Objavila je sledeće romane: Putovanje kroz san Ksenije Lovrić (2015), Četiri portreta sa Kosančićevog venca (2016), Transibirskom (2017), Vanja (2017) i Do svidanja, Avgustina (2018); i zbirke poezije: Miris daljina (2013), Zagrljeni tišinom (2014), Porubljeni snovi (2014), U vrtlogu burleske (2016), Bluz za Aufiderzen (2020), kao i knjigu književnih kritika i putopisa Putopisi, kolumne i eseji (2021).

Roman Putovanje kroz san Ksenije Lovrić je bio nominovan za nagradu „Zlatna sova“ 2015. godine na konkursu Zavoda za udžbenike Istočno Sarajevo. Za poeziju je dobila brojne nagrade. Koautor je zbirke poezije Leptiri (2017) sa slovenačkim književnikom i prevodiocem Franjom Frančičem i priče u stihovima Od susreta do… putem dodira (2014), a koji je preveo i objavio njenu knjigu: Objeta s tišino (2015). Objavili su naredne godine i priče za decu Pravljice so… na slovenačkom jeziku. Njena poezija je prevođena na engleski, francuski, ruski, beloruski, slovenački, arapski. Dobitnica je poetske nagrade prvog reda iz Sanktpetersburga za pesme posvećene Jesenjinu, i prestižne svetske nagrade Nadži Naman, koju dodeljuje istoimena fondacija iz Libana za književno delo 2021. godine čiji je laureat. Nominovana je 2023. godine za nagradu Predrag Matvejević za Putopise, kolumne i eseje. Priredila je dva zbornika poezije i tri antologije posvećene Jesenjinu, Bodleru i Džejms Džojsu; zatim Gradske rime – galerija od stiha (2015), Stihovi od sedefa (2016), Snovi injem posuti (2016), Poslednji cvetovi zla, (2017) i Džejms Džojs na Mediteranu – Ljubav i muzika (2018). Zastupljena na mnogim književnim portalima i u preko 100 antologija i zbornika, časopisa i književnih novina. Član je Udruženja književnika Srbije, Društva književnika Vojvodine i Nezavisnog udruženja novinara Srbije.